2 Ocak 2014 Perşembe

2014

2012'de doğan oğlumun gördüğü ikinci yılbaşı da geride kaldı. 20 Aralık doğum günümde, evde annem, eşim, oğlum ve ben, dört kişi olarak küçük bir kutlama yaptık. Sonraki hafta sonunda, eşi Japon kendi Türk olan iki dost aileyi, önceki sene farklı bir evde biraraya geldiğimiz gibi, "yeni yıl partisi" adı altında kendi evimizde misafir ettik. Yılbaşı gecesi de yine annem, eşim, oğlum ve ben olmak üzere evde geçirdik. Böylece 2013ün son haftalarını, evimizde yaptığımız buluşmalarla geçirip, 2014 yılına girmiş olduk.

Nedendir bilmem, herkesin eğlendiği gibi, ya da medyada yer verilen haberlerde gördüğümüz gibi çılgınca eğlendiğim bir yılbaşı hatırlamam. Oysa, daha geniş ve yakın bir aile eşrafına sahip olan eşim, yılbaşlarını hep özel günler olarak hatırlar. Onun anlattıkları beni o kadar özendirdi ki, önümüzdeki yılbaşını Japonya'da geçirmek gibi bir fikir oluştu kafamda. Annemi burada yalnız bırakma düşüncesi ise beni biraz geri çekiyor. Ama bunları düşünmek için önümüzde koca bir yıl var ve özellikle Türkiye siyaseti olmak üzere yaşadığımız son gelişmeler 2014 Yılının pek çok değişime açık olacağını gösteriyor.

Öyle ya da böyle, bu yıl 2 yaşını dolduracak olan oğlumun gözlerimin önünde büyüyor olduğuna şahit olmak, yaptığı her değişik hareketi izlemek, benim yaptıklarımı taklit etmesi, söylediklerimizi tekrarlaması, kişileri isimleriyle tanıması, sorulara cevap vermesi, kısaca onun değişimlerini, öğrenimlerini, büyümesini görmek, takip etmek büyük mutluluk. Yeni yılda hayatımızda neler iyileşir, neler kötüleşir, şimdiden tahmin etmek zor ama oğlumla birlikte olmak, onu izlemek, gelişiminin ve değişiminin bir parçası olmak yine en büyük mutluluğumuz olacaktır.

2014'ün, ahlâk sahibi tüm insanlara güzellikler getirmesini dilerim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder