23 Mayıs 2012 Çarşamba

Oğlum ve Tekrar Japonya

Doğumundan 12 gün sonra oğluma kavuştum.

Beklemek zorunda olduğum ve beklediğime değmeyen sabırsızlık ve hasret dolu günleri geride bırakıp nihayet dün Japonya'ya vardım ve oğlumu ilk kez gördüm, kucakladım, kokladım. Hissettiklerimi tarif edebilecek kelimeler bulamıyorum. Bu yüzden denemeyeceğim. Bugüne kadar sadece resimlerini gördüğüm oğlum çok hareketli. Kolayca uyuyor ama uykuda da hareket ediyor ve sürekli ayaklarıyla örtüsünü açıveriyor. Dün gece sabah saat beşe kadar onu izlemekten uyuyamadım. Ancak anlatılanlardan bildiğim üzere bizi bekleyen daha çok uykusuz geceler olacak.

                                            Oğlum ve ben

Böylece beşinci kez geldiğim Japonya'daki en anlamlı, en güzel ziyaretim başlamış oldu. Bugün eşimin ve bebeğin kontrolü için gittiğimiz hastanede, doktor ve hemşirelerle de tanıştım. Aylardır görmediğim yeğenlerime (eşimin kardeşlerinin çocuklarına) hediyeler verdim, birlikte oyunlar oynadık. Haftasonu da okullarındaki spor festivalini izlemeye gideceğim.

Kayınvalidem bugüne kadar tanıdığım en çalışkan insan. Yoji Yamada'nın 'Kaabe' diye enfes bir filmi vardır. O filmdeki anne, insanları hayran bırakan ve izlerken 'ben meğer şimdiye kadar hiç çalışmamışım' dedirten bir kadındı. İşte ben kayınvalidemi o filmdeki kadına benzetiyorum. Kendisinden çok diğer herkes için çabalayan böyle bir insan az bulunur. Eşime bu fikrimi söylediğimde ise kendisinden "Japonya'da herkes böyle" yorumunu alıyorum. Gene de ben halen kayınvaldemin özel olduğunu düşünüyorum. Annemi de yabana atacak değilim ama annemin başında sadece ben ve babam vardık, kayınvalidemin başında ise büyüttüğü üç çocuk ve benimkiyle beraber 5 torun var.

İşte bu kadınla, bugün belki 30 senedir yapmadığım bir şey yapıp bezelye ayıklamasına yardım ettim. Çocukken anneme de yardım ederdim çünkü benim için o da bir oyundu. Daha sonraki senelerde ise hep ayıklanmış şekliyle satılır oldu. Neyseki o zamandan bugüne pek de hamlamamışım. Hemen hemen tüm sebzeleri olduğu gibi bahçede kendisinin yetiştirdiği yeşil ve kırmızı bezelyeleri ayrı ayrı ayıkladık.

                                          Bezelye ayıklarken

Şimdi de gece mesaime başlayıp tekrar oğlumu izlemeye koyulacağım(Japonya Türkiye'den 6 saat ileride). Bebeğin doğumuyla birlikte ve benim gelmemden önce günde sadece 1-2 saat uyumuş olduğunu söyleyen eşim dün gece ilk kez benim yardımımla biraz daha fazla uyuyabilmişti. İşte şimdi tekrar onun biraz daha fazla uyuyabilmesi için izlemeye doyamadığım oğlumun yanına gidiyorum.

1 yorum:

  1. bebeğini kucağında görmek çok hoş bir duyguymuş mutlu... şimdi baba olduğunu daha iyi anladım allah sizlere sağlıklı sıhatli mutlu bir uzun ömür versin...eşinin ailesinede sevgi ve saygılar benden canım____

    YanıtlaSil