2 Ocak 2012 Pazartesi

Dayım Ergüven Merkezli

Dayım Ergüven Merkezli, 1992 yılında hayata gözlerini yumduğunda 49 yaşındaydı. Annemin kardeşleri içinde en küçüğü idi ama hayata ilk veda eden o oldu. Adana Demirspor’un sutopu takımında oynamış, Türkiye Sutopu Milli Takımı'nda 100e yakın kalecilik yapmış bir sporcuydu. Onun oynadığı Adana Demirspor Sutopu takımı Yenilmez Armada olarak anılırdı ve Türkiye’de üstüste kazandıkları şampiyonluklar vardı. Dayım, milli takımda katılmış olduğu Balkan Şampiyonası’nda en iyi kaleci seçilmiş. Hatta aile dostumuz Ruhi amcanın anlattığına göre rakip takımlardan birinin hocası “bizde bir Ergüven olsaydı bu turnuvayı biz kazanırdık” demiş. Bu kadar önemli bir sporcuydu ama önem verilmeyen bir spor dalındaydı.

25 Aralık 1992 Tarihli Gazete Küpürü

Ben çocukken Adana’da yüzme hocalığı yapıyordu ve zaten ben de yüzmeyi ondan öğrendim. Çocukluğumun çok güzel hatıraları vardır o havuzda. O zamanlar bile havuzdaki yüzme eğitimindeki disiplini çok iyi hatırlarım. Dayımın bana yüzme öğretirken kullandığı sözler hala hatırımdadır. Yüzmeye ve sutopuna verilen önemin kaybolmasıyla o displin de sonraki senelerde kayboldu. Havuzdan tanıdığım pek çok sporcu ağabeyimi daha sonraları liseler arası basketbol karşılaşmalarında hakemlik yaparken gördüm. Hayat o sporcular için ve dayım için çok zor geçti.

Dayım ve Ben, ~89-91

Dayım, çocukluğum boyunca, artık ben havuzu bırakmışken de, hemen hemen her öğlen bize gelirdi. Annemin yaptığı yemekleri çok sever ve her zaman överdi. Annem de onun geleceğini düşünerek yemeklerini fazla fazla yapardı. "Hastane yemeği" diye nitelediği karısının yemeklerinden kaçar annemin yemeklerini yemeye gelirdi. Hem de annemle biraz dertleşirdi. Erken ve ani ölümü en başta annem olmak üzere tüm ailemizi en çok sarsan olaydı.

Geçenlerde babam hakkında yazarken değinmiştim. Hayatta en çok onun ölümüne yandım derken bahsettiğim kişi Ergüven dayımdı. Şöyle bir interneti araştırdım ve onun hakkında hiç bir bilgiye ulaşamadım. Ölümünün yıldönümünde ben bir şeyler yazmak istedim. Birileri olur da onu hatırlar, internette aramaya kalkarsa belki bu sayfayı bulurlar.

3 yorum:

  1. ahhh Ergüven abi ne kadarda erken yaş da terk etti bizleri ilk duyduğumda resmen şok yaşamıştım Allah mekanlarını cennet kabirlerini azapsız yapsın ailemizin bütün ölmüşlerinin ablacığım inan beni ağlattın çok güzel şeyler paylaşmışsın___

    YanıtlayınSil
  2. Sevgili Ağabeyim Ergüven MERKEZLİ,Adana'da tanımış olduğum ve kişiliğine hayran olup,çok saygı ve sevgi duyduğum ve örnek almaya çalıştığm bir insandı.Ne yazık ki aramızdan çok erken ayrılmasıyla tanıyan herkesi üzüntüye boğmuştu.Geriye dönüp de baktığımda "KASNAK ABİM" seni iyiki tanımışım diyebiliyorum.Adana Demirspor'un şampiyon olan kadrolarında kaleci olarak yer aldığında tamam bu maçı alırız diyebiliyorduk.Mekânın cennet,ruhun şâd olsun.Eminim ki toprak bile seni bağrına bastığında kişiliğine hayran olmuştur.

    YanıtlayınSil
  3. Sevgili Ergüven Ağabeyim,
    Ne mutlu bana ki,seni tanımış ve ruhunun ne kadar naif,sevecen ,dostlarına ve sevdiklerine en içten gelen sevgilerini yönlendiren,iyi ve kötü günlerinde yanında olduğun bir güzel insan olduğun konusunda kanaatimi oluşturdun.Ey güzel insan neden bu kadar erken bizleri hüzne boğarak erkenden terk ettin bizi ? Bu nedenle seni sevenler çok üzgün.Sen Adana'nın ve Adana sporunun örnek alınması gereken birisiydin ve kalbimizdeki yerin asla kaybolmayacak.Spor ne kadar güzel bir meşgale olsada,Türk toplumunun vazgeçemediği kamplaşma ve kutuplaşma nedeniyle aldığı yaralara sen centilmen kişiliğinle merhem olan birisiydin.İnanıyorum ki kara toprak senin gibi nezih birisini bağrına bastığı için daha da bir kıymetlenmiştir.Ruhun şâd olsun,mekânın cennet,kabrin nurlu olsun.Seni halen seviyor özlüyoruz Ergüven Ağabeyim.Seni ömrünün sonuna kadar unutmayacak Kardeşin Mehmet DİLMAÇ

    YanıtlayınSil